Δευτέρα, 8 Ιουνίου 2015

Πως βλέπω όταν κοιτώ κάτι; (Μέρος 1ο)

Τι είναι εκείνο που βλέπει; Μπορώ εγώ να σκέπτομαι και εκείνο να συνεχίσει να βλέπει; Αν κοιτάξω ένα πρόσωπο το κοιτώ πραγματικά ή εκείνο που νομίζει πως κοιτώ στην ουσία δεν κάνει τίποτε άλλο από το να αναμασά εικόνες και γνώσεις που έχω συλλέξει γι αυτό; Σε τι συνίσταται το πραγματικό κοίταγμα;
Ας ξεκινήσουμε ανάποδα. Για όταν δεν κοιτάμε πραγματικά. Για όταν στρέφουμε απλώς το βλέμμα αλλά συγχρόνως  μας καταπίνει ο ποταμός των ανάκατων πληροφοριών που δεχόμαστε. Είναι αυτό κοίταγμα;

Κοίταγμα σημαίνει διεύρυνση όχι του οπτικού αλλά του αντιληπτικού μας πεδίου. Κοιτώ σημαίνει ανοίγομαι σε μια καινούργια εμπειρία. Τίποτε δεν είναι ποτέ ίδιο με κανένα προηγούμενό του. Όλα  βρίσκονται σε διαρκή αλλαγή. ΄Ολα επαναδομούνται κάθε μικρο-δευτερόλεπτο που περνά. Κοιτώ σημαίνει επιτρέπω στον εαυτό μου να παρατηρήσει ένα κομμάτι της αέναης ροής του κόσμου του.  Επιτρέπω να εμφανιστεί μπρος μου σε όλη του την δόξα και την φρεσκάδα του γεννημένου  μόλις γεγονότος. Δεν βλέπω με τα μάτια μου αλλά μέσω αυτών. Βλέπω επίσης με όλο μου το σώμα το οποίο συμμετέχει στο κοίταγμα. Η ενεργή παρουσία μου ξυπνά κάθε κομμάτι του κόσμου μου και το καθιστά ενεργό.  Κοιτώ σαν να ακούω και ακούω σαν να βλέπω. ΄Οταν όμως οι σκέψεις συσσωρεύουν ένα  σώμα μέσα στον νου μου, τότε ο κόσμος θολώνει. Η παρουσία μειώνεται και σταδιακά σχεδόν χάνεται. Τότε το σώμα μου αδειάζει και μένει ακατοίκητο.
Kalliopi

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου