Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2015

Επίλογος (Μέρος 2ο)

Τα προβλήματα είναι πάρα πολλά αλλά φαίνονται τόσα γιατί έχουμε αρχίσει να τα προσέχουμε και να μην ανεχόμαστε πια την παρουσία τους. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι καθημερινά προσπαθούν μέσα από τον τομέα της απασχόλησής τους να διαμορφώσουν μια πιο ειρηνική και φιλική προς το περιβάλλον πραγματικότητα. Αρκετοί εγκαταλείπουν εκείνο που έκαναν μέχρι χθες και στρέφονται προς φιλικότερους προς τον άνθρωπο και την Γη τομείς ανάπτυξης.
Πολλές φορές απαγοητευόμαστε και νομίζουμε πως δεν καταφέρνουμε τίποτε το ουσιαστικό. Είναι που δεν μπορούμε να έχουμε μια πιο σφαιρική εικόνα των ανθρώπων που παλεύουν για έναν καλύτερο κόσμο. Έτσι, βλέπουμε το κακό να παίρνει τεράστιες διαστάσεις. Έξ άλλου τα ΜΜΕ αυτό προβάλλουν περισσότερο. Όμως όλο αυτό είναι η πραγματικότητα του παλιού κόσμου που καταρρέει κάτω απ΄το βάρος των λαθών του. Αυτός ο κόσμος ανθίσταται σθεναρά στην αλλαγή και δημιουργεί μεγάλη φασαρία. Όσο νιώθει κάποιος δυνατός έχει και την αίσθηση ότι είναι ανίκητος. Κάτω όμως από αυτήν την οχλοβοή υπάρχει μια ησυχία που έρχεται από τον ψυχρό αέρα των βουνών, από την απέραντη θάλασσα, από την τρυφερότητα του χαμόγελου ενός παιδιού.

Είμαστε πολλοί πλέον εκείνοι που στρέφουμε συνειδητά το βλέμμα μας προς στον κόσμο του πραγματικού. Είμαστε πολλοί που επιλέγουμε να μην αντιδρούμε σε προκλήσεις αλλά δημιουργούμε την κάθε μας ημέρα συνειδητά ειρηνική και αλληλέγγια. Είμαστε πολλοί που κοιτάμε τους συνανθρώπους μας στα μάτια. Που δεν επενδύουμε πλέον στις σκέψεις μας αλλά στις σιωπές μας. Που δεν αγωνιζόμαστε για τον εαυτό μας αλλά για την ανθρώπινη κοινότητα στο σύνολό της. Όπως και για το υπέροχο γαλάζιο σπίτι μας.
Kalliopi

1 σχόλιο: