Δευτέρα, 10 Αυγούστου 2015

Το μυστήριο

«Ο κόσμος είναι ένα μυστήριο. Αυτό που βλέπεις γύρω σου αυτή τη στιγμή, δεν είναι ολόκληρος ο κόσμος. Υπάρχουν πολύ περισσότερα πράγματα στον κόσμο, τόσα πολλά που, στην πραγματικότητα, είναι ατέλειωτα». Carlos Castaneda, Ταξίδι στον Ιξτλάν
 
Ο κόσμος του πραγματικού είναι όσο απέραντος του επιτρέπουμε να είναι. Το ταξίδι μας μέσα του δεν έχει αρχή και δεν περιέχει τέλος παρά μονάχα μια αέναη ροή αλλαγών. Η ευεληξία και η ευκινησία μας είναι μαζί η αιτία και το αποτέλεσμα της επαφής μας με την ροή του.
Ο κόσμος του πραγματικού είναι ο χώρος μέσα στον οποίο αντιλαμβανόμαστε την ζωή και την ύπαρξη, όταν τον παρατηρούμε σαν ταξιδευτές περισσότερο παρά σαν κατακτητές. Όταν τον αφήνουμε να μας πλαισιώσει. Όταν αποσύρουμε το ενδιαφέρον μας από το γνωστό και επιτρέπουμε στο άγνωστο να παρουσιαστεί.
Ο κόσμος του πραγματικού δεν έχει σχεδίες. Χρειάζεται να μάθουμε να κολυμπάμε στον ωκεανό. Το σώμα μας θα σχετιστεί με το σώμα του κάθε γεγονότος ξεχωριστά. Αυτό το γεγονός θα γίνει το νησί μας. Η χώρα του πραγματικού δεν έχει λιμάνι. Το λιμάνι είμαστε εμείς και μπορούμε να γαληνέψουμε μέσα του μόνο όταν καταλάβουμε ότι δεν μπορούμε να κατακτήσουμε ούτε και να κατανοήσουμε αυτό που υπάρχει γύρω μας. Μπορούμε μόνο να σχετιστούμε μαζί του στιγμιαία και να παράγουμε έτσι το ανώτατο υλικό αυτής της σχέσης που είναι η Αγάπη.
Ο κόσμος του πραγματικού είναι μια πηγή αέναης φωτιάς που μέσα της σχηματίζονται διαρκώς παρουσίες. Όλα συμβαίνουν μέσα στο συνειδητό εκείνου που συλλαμβάνει την ύπαρξη της πηγής. Η έκταση αυτής της συνειδητότητας είναι μια λάμψη μέσα στα σκοτάδια του αγνώστου.
Μπορεί να προσπαθούμε να ξεκλειδώσουμε το βάθος των συμβάντων της υλικής μας διάστασης αλλά προς το παρόν μοιάζουμε με μικρούς μηχανικούς που ανιχνεύουν το αόρατο. Είναι πολύ γοητευτικό να γράφουμε ένα ποίημα, μια κομψή εξίσωση ή να χαιδεύουμε ένα αγαπημένο πρόσωπο την στιγμή που μας καταπίνει η κοσμική νύχτα.

Ο κόσμος του πραγματικού έχει μια πρόσκαιρη αλλά και συνεχώς ανανεώσημη λάμψη. Αυτός θα είναι ο φάρος μας καθώς κολυμπάμε μέσα στην αφιλόξενη αιωνιότητα της λήθης.
Kalliopi

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου