Κυριακή, 28 Ιουνίου 2015

Η μεταμόρφωση (Μέρος 1ο)

Ο ουρανός της Δύσης, ήταν γεμάτος από τεράστια απαλά σύννεφα.
 Καθώς τα κοιτούσα, ο θόλος από πάνω μου, έμοιαζε να διευρύνεται. 
Εκείνα, άλλαζαν  σχέδια και αποχρώσεις καθώς μερικά πουλιά, έκαναν τις τελευταίες πτήσεις τις ημέρας. 
Η  ανάσα μου ελάφρυνε και πλάστηκε για λίγο με την εικόνα που έβλεπε.


Μέχρι σήμερα, πιστεύαμε πως η πορεία μας σ΄αυτήν την γη, θα συνεχίσει να εξελίσσεται βάσει των μέχρι τώρα δεδομένων της τεχνολογίας και της κοινωνικής οργάνωσης. Έχουμε όμως αρχίσει να καταλαβαίνουμε πως αυτό το μοντέλο εξέλιξης δεν είναι εκείνο που θα μας μετατρέψει στους ειρηνικούς και ευτυχισμένους πολίτες. Κάποιοι από εμάς στρέφονται στις θρησκείες για να αναζητήσουν την χαμένη αλυσίδα της πορείας του ανθρωπίνου είδους. Άλλοι βυθίζονται όλο και περισσότερο στην ύλη, μην μπορώντας να αποκωδικοποιήσουν με κανέναν τρόπο τα όσα συμβαίνουν. Άλλοι πάλι ελπίζουν πως θα υπάρξει κάτι που τελικά θα μας σώσει. Κάτι που θα μας γλυτώσει χωρίς εμείς να κουνήσουμε ούτε ένα δακτυλάκι. 
Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει. Όλες οι αλλαγές, για να υπάρξουν, χρειάζονται κάποια μορφή ενέργειας από μέρους μας. Μία δύναμη που πηγάζει από μέσα μας και μας σπρώχνει προς κάποια άλλη κατεύθυνση. 
Όταν οι άνθρωποι των Δυτικών κοινωνιών, μην μπορώντας να αντέξουν τόση θλίψη και απογοήτευση, τόση μοναξιά και απαξίωση, πέφτουν στην κατάθλιψη, δεν τους μένει σταγόνα ενέργειας για ν΄αλλάξουν τον κόσμο τους. ΄Ετσι, η Δύση βουλιάζει στα τελευταία αποθέματα κατανάλωσης παντός είδους.  Διασκέδασης,  ανθρώπων, συναισθημάτων κ.λπ. Όσο δε λιγότερη ενέργεια έχει ένας άνθρωπος τόσο περισσότερη ζητά από τους γύρω του, για να υπάρξει. Έτσι γινόμαστε βαμπίρ. Καταναλώνουμε ανθρώπους για να πάρουμε απ΄αυτούς ότι μπορούν να μας δώσουν και όταν χρειαστεί να μας ζητήσουν εκείνοι κάτι, αποχωρούμε γιατί είμαστε άδειοι. Δεν έχουμε να προσφέρουμε τίποτε. Καθώς η μισή ανθρωπότητα μαστίζεται από πολέμους, αρρώστιες και παντός είδους κοινωνικές αδικίες, η άλλη μισή απομυζά τα τελευταία αποθέματα της παντός είδους ενέργειας.
Kalliopi

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου